De perfecte keuze

 Soms kosten keuzes meer energie dan de keuze zelf. Van sportabonnementen tot avondeten en van werkdagen tot vakanties: we blijven zoeken naar de perfecte optie. Maar wat als die helemaal niet bestaat? In deze aflevering ontdek je waarom uitstellen vaak vermoeiender is dan kiezen en hoe minder keuzes juist meer rust kunnen geven.  

Transcript

 De perfecte keuze …. bestaat niet! 

De zon schijnt, het is soms zelfs sauna-weer en daar word ik echt heel erg moe van. Maar toen ik van het weekend eens aan het terugkijken was op mijn weken en waar ik me al dan niet mee bezig hou… besefte ik dat ik ook moe ben omdat ik veel keuzes te maken heb. En als je een beetje op mij lijkt… dan weeg je elke optie zorgvuldig af, twijfel je wat de beste optie is en als je dan een besluit hebt genomen… dan hoor je jezelf alsnog met de vraag ‘Maar is dit écht de beste optie?’ 

Of erger… als je na lang wikken en wegen een besluit hebt genomen, wat dan niet meer mogelijk is omdat je zolang hebt getwijfeld. Hahahaha! 

Een voorbeeld van mezelf: Vanaf eind maart/ begin april ben ik minimaal 2x per week aan het suppen. Daarnaast ga ik 1 of 2x per week naar de sportschool. Dit seizoen merk ik echter dat ik minimaal gebruik maak van de sportschool (1x per week) en de groepslessen die ik normaal volg (en die regelmatig uitvallen als ik me wél inschrijf) ook niet doe in dit zomerse seizoen. Omdat mijn abonnement afloopt in november was ik op zoek naar een nieuwe plek om te sporten. Iets wat meer past bij wat ik graag doe en op de tijden waarop ik dat graag doe. 

Waar ik me over verbaasde: 

* HOEVEEL sport mogelijkheden er in een dorp zijn

* hoe duur sommige opties zijn

Dit werd dus een grote lijst met voors &tegens van allerlei opties. En hoewel ik dacht dat ik eruit was… besloot mijn hoofd om toch weer opnieuw te starten want ik moest toch iets over het hoofd hebben gezien? Waarom is er geen beste optie en voelt het alsof ik moet kiezen voor de minst stomme optie? 

 Gelukkig schrijf ik in zo’n situatie van alles en nog wat op; ik maak een lijstje, of noteer ergens waarom ik denk dat het een goede optie zou zijn. Dat scheelt enorm als mijn hoofd weer op hol slaat, want ik hoef dan alleen maar dat lijstje erbij te pakken om zeker te zijn van de keuze. 

En dit ging slechts om iets als ‘waar ga ik vanaf november sporten?’ Eigenlijk zijn er 2 soorten keuzes, de grote keuzes en de alledaagse. Daar kom ik straks op. 

 En ondertussen spoken er nog allemaal andere keuzes door mijn hoofd die tijd en energie kosten, die lang niet altijd zoveel energie hoeven te kosten. Ga je vandaag naar kantoor of werk je thuis? Stop met hierover nadenken en besluit gewoon. Zet het in je agenda of ergens anders. Hoppa, mentale ruimte gemaakt. 

 Of mijn favoriete vraag: Wat eten we vanavond? – Voor als je dat niet per week haalt, wij hebben meestal voor 2 a 3 avonden iets in huis. Ik heb standaard 10 gerechten in mijn notities staan die makkelijk, lekker en comfy zijn. Zo beperk ik de keuzemomenten en kan ik weer door met mijn dag. Dan eten we maar iets vaker hetzelfde. 

 Die keuzes maken je moe op momenten dat je hoofd ergens anders mee bezig wil zijn. Het beperken van je keuzes is dan ook iets wat voor mij echt nodig is. Ik merk dat ik dan als vanzelf ook mijn weekplanner in vul in drukke periodes; ik heb er zo éen zonder data, vet handig, want ik gebruik ‘m alleen als het nodig is, zonder dat een hele planner aan het eind van 2026 weggegooid wordt. In dat plan leg ik simpelweg vast wat en wanneer ik iets doe. En dat doe ik zelfs superspecifiek: dus niet: woensdag ga ik naar de sportschool. Nee, er staat: woensdag om 1700 uur sporten. En dan sta ik om 17 uur omgekleed klaar om te starten. 

Denk maar eens aan jouw week; welke keuzes moet je eigenlijk maken, maar stel je uit? En van al die keuzes.. welke had je eigenlijk al kunnen doen vandaag? 

 Eigenlijk gaat het om 2 type keuzes: 

 De alledaagse zaken (zoals activiteiten die dagelijks/wekelijks terugkomen) & grotere keuzes (welke sport wil ik doen, waar gaan we naartoe op vakantie). 

 Deze 2 type keuzes hebben wel iets wat een grote overlap heeft: 

1. Er is geen perfecte optie. Denk maar eens aan een vakantie die je met zorg hebt uitgekozen om vervolgens alleen maar regen te hebben, aan het volgen van een cursus die tegenviel, aan het kiezen van een ander kapsel dat jou misschien net niet zo mooi staat als je bedacht had. 

2En het kost je energie zolang je de keuze uit blijft stellen. 

 De keuze die je uitstelt is alsof je je gedachten heel hard probeert weg te duwen. Misschien ken je het voorbeeld wel van het onderwater duwen van een bal. Hoe harder je duwt, hoe meer energie het je kost en hoe harder ‘ie ook weer omhoog vliegt. Dat gebeurt ook met alles dat je negeert, waar je misscihen wel relatief makkelijk een keuze in had kunnen maken. 

 Want zonder keuzes maken, blijf je hangen in waar je nu staat. Of eigenlijk… zonder je keuzes specifiek te maken, zet je jezelf op pauze. En ik heb het niet alleen maar over de grote keuzes in het leven, juist ook over de alledaagse. Ga ik op de fiets of met de auto de kinderen ophalen? Lekker van te voren bedenken, een vast ritme maken en mentale ruimte maken voor jezelf. 

Doe ik dit nu of later? Nu is concreet, later is te vaag voor je hoofd. Dan blijft het in een mist van ‘dit moet ik nog doen’ hangen. Dan wordt het allemaal veel en overzie je het niet of amper. 

 Of zoals ik deze week voor de keuze stond: neem ik eerst de podcast op of ga ik eerst sporten? 2 totaal verschillende zaken. Allebei belangrijk voor mij. 

 Ik werk sinds kort met een prioriteitenlijstje, waarbij ik mijn energie verdeel over mijn 3 topprio’s: 

 1: mijn gezondheid (waaronder sporten, sup & goed eten valt) 

 2: Podcast 

 3: schrijven

Je snapt dat de podcast & sporten strijden om de eerste plek, en toch koos ik voor de podcast. Dat heeft alles te maken met dat ik weet dat ik in de ochtend veel meer kan bereiken en maken. Zeker als ik ook maar een beetje in mijn creatieve focus kom… dan is het zo gedaan. Moet ik dat later op de ochtend doen of in de middag, kost het me veel meer tijd. 

 Om mezelf niet meer onder het sporten uit te kunnen praten, zit ik deze week dan ook in mijn sportkleding de podcast voor te bereiden. Gettin ready for the next thing! Hahaha! 

 Het is iets dat voor mij goed helpt. Een besluit nemen en het zo inbouwen dat je geen nee meer kan zeggen tegen jezelf. 

De perfecte keuze bestaat niet. Maar zonder je keuzes specifiek te maken, zet je jezelf op pauze. Welke keuze maak jij vandaag? Tot volgende week!